त्यांच्या साऱ्या प्रणयलीला अत्यंत सौम्य होत्या. गोरीपान, उंच, पेशावरकडली असावीत. त्यांच्या हालचालीत एक मजेदार नवखेपणा होता. एकमेकांना प्रसन्न करण्याची तत्परता होती. पहिल्याच दिवशी नास्त्याच्या वेळी मी त्यांना पाहिले चहादाणीतून याने चहा ओतला की ती दूध ओतायची, ह्याने साखर घातली की ती ढवळायची. तेव्हाच लक्षात आले की हळद अजून ओली आहे.
(चित्र - ए आय मार्फत बनविले आहे)
त्याचे लक्ष नसले तर ती त्याच्याकडे टक लावून पाहायची आणि दूर समुद्रात काहीतरी दाखवून तिचे लक्ष त्या दृश्याकडे वेधले की तो तिच्याकडे पाहत असे. मधुचंद्राचे हे तरंगते चालतेबोलते काव्य पाहणे हा एक विरंगुळा होता. त्यांच्या त्या अलिप्तपणात एक विलक्षण मोहकता होती. त्यांची ओळख करून घ्यावी असे वाटले; पण विचार आला की, स्वर्गात आहेत बिचारे, का त्यांना जमिनीवर ओढा ? त्यांचा प्रेमविवाह नसावा. कारण त्यांच्या जोडहालचालीत पूर्वपरिचयाचा सराईतपणा नव्हता. एखाद्या रमणीय, पण अगदी नवख्या प्रदेशात शिरणाऱ्या प्रवाशासारखी ती एकमेकांच्या मनात शिरत होती.
त्याचे लक्ष नसले तर ती त्याच्याकडे टक लावून पाहायची आणि दूर समुद्रात काहीतरी दाखवून तिचे लक्ष त्या दृश्याकडे वेधले की तो तिच्याकडे पाहत असे. मधुचंद्राचे हे तरंगते चालतेबोलते काव्य पाहणे हा एक विरंगुळा होता. त्यांच्या त्या अलिप्तपणात एक विलक्षण मोहकता होती. त्यांची ओळख करून घ्यावी असे वाटले; पण विचार आला की, स्वर्गात आहेत बिचारे, का त्यांना जमिनीवर ओढा ? त्यांचा प्रेमविवाह नसावा. कारण त्यांच्या जोडहालचालीत पूर्वपरिचयाचा सराईतपणा नव्हता. एखाद्या रमणीय, पण अगदी नवख्या प्रदेशात शिरणाऱ्या प्रवाशासारखी ती एकमेकांच्या मनात शिरत होती.
- पूर्वरंग
पु . ल . देशपांडे
0 प्रतिक्रिया:
Post a Comment